وحدت یا جدایی؟فاطمه یعنی جدا کننده، نه وحدت آفرین! وااسفا که دشمنان آن را وحدت آفرین معنی کردند، تا دست دوستی به دمشنان فاطمه س بدهند. حتی حضرت علی ع هم وحدت آفرین نبود! و مخالف آن بود، فاطمه هم برای جدا کردن شیعیان شهید شد، ولی آنها، سکوت علی ع را، وحدت معنی کردند تا با دشمنان علی، هم آغوش شوند! و قطامه ها را در بر بکشند. دشمنان ما معنی نام فاطمه را می دانند! او را می شناسند. همه دنیا او را می شناسند، بانوی دو جهان و سیده زنان بهشتی هست. حتی همه می دانند که نامش را از عرش آوردند. و در همان بدو تولد گفتند: فاطمه یعنی جدا کننده! مثال واضحی زدند: فاطمه مانند مرغی که دانه برمی چیند، شیعیان را جدا می کند، و آنها را با خود به بهشت می برد. یعنی وحدت فاطمه در گرو قبول ولایت علی ع است. هیچکس حق ندارد، این دانسته های خود را کتمان کند. و هرکس کتمان کند، دشمن علی و فاطمه، و در راس آن دشمن خدا و پیامبر است. وحدت با دشمنان خدا، را نباید توجیه کرد. نباید دست دوستی با کسنی داد که دشمن اهل بیت، و درواقع دشمن خدا هستند. آنهاییکه به بهانه وحدت، ظلم های رفته به (صدیقه شهیده)شهید راستگو را کتمان می کنند، و با عمر و ابوبکر، غاصب حقوق الهی، دست دوستی می دهند، با همانها محشور خواهند شد. فاطمه هرگز با دشمنان علی و غاصبان حق او، مماشات نکرد و تا مرز شهادت پیش رفت. علی ع هم هرگز او را به وحدت توصیه نکرد. بلکه سخن علی ع این بود: موقع اذان وقتی صدای موذن، بر شهادت رسالت محمد ص، بلند شد فرمود: فاطمه جان، اگر می خواهی نام پیامبر برای همیشه در ماذنه ها گفته شود، باید که من سکوت کنم! نه تو! همه عالم می دانند: و اگر نمی دانند الان باید بدانند که: منادیان وحدت، قاتل و شریک قتل: امیرالمومنین هستند
برچسب:
نویسنده: بهار شاکری
تاريخ: سه
شنبه
28 آذر
1402 ساعت: 21:27